Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van de verdwyning der'retïkwiën en hunne terugvinding tydens •de beeldstermery van 1580.

Zeven jaren slechts scheidden hem van die gebeurtenis: hy moest dös weten wie dien beeldstorm had bestuerd.

Hy wist ook welken invloed Marnix' werken uitgeoefend 'hadden en welken slag eene beschuldiging van kerkroof, tegen den grooten Geus uitgebragt, aen diens invloed geven moest.

De bisschop Torrentius kon den naem van eenen onbeduidenden vyand wel voorbygaen, maer eene beschuldiging van beeldstormery tegen den grooten Marnix laten ontsnappen, dat kon hyniet; daertegen verzetten zich zyn eigene hoedanigheid, de belangen zyner party en de haet tusschen de beide Godsdiensten, die nog te levendig was in dien tyd.

Dat deze bisschop zich enkel bepaelt met van de woede der ketters « rabies hcereticorum » te spreken, geeft de verzekering dat er voor eene beschuldiging, die Marnix moest onteeren, geene mogelykheid bestond.

Het is echter noch van heden, noch van den tyd van Van Lom, dat die besehuldiging van beeldstownery tegen Marnix werd uitgevonden.

Reeds in het leven van den man zeiven had men gepoogd door dit middel het gezag ën den invloed van de werken en den naem des Protestantschen Leeraers en des Nederlandschen helds tegen te werken.

Toen Hembyse, tot schépen Yan Gent verheven werd, en zich aen het hoofd der buitensporige Protestanten stelde, de Katholyken achtervolgde en de pacificatie van Gent verbrak, zonden de AertshertogMathias, Oranje en de Algemeene Staten, eenen gemagtigde naer Gent, om aen de geweldenaryen een einde te stellen.

De man, dien zy kozen, was de gewaende plunderaer der kerk van Lier : 't was St. Aldegonde, die zich naer Gent begaf « om de muiters, daer tot kerkroof voortgehold, te verspreken. » (1)

(1) Brandt.

Sluiten