Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en hel gemis aan dat geestelijk orgaan, hetwelk weet te onderscheiden tusschen het koningrijk van Christus en dat van deze wereld, was ook oorzaak dat men ze in de wetboeken niet onderscheiden kon.

Daarom ook ging het valsche beginsel, eenmaal aangenomen zijnde, voort met zich verder te ontwikkelen. In plaats van enkel het beneficie voor den collator te behouden, hetgeen toch het eenigste was waar zij toe geregligd waren, zochten de geregtshoven de kerk in hare zuiver geestelijke werkzaamheden te beperken. Zij gaven den Kerkeraden bevel, om voort te gaan met het onderzoek en de ordening van des candidaat.

Doch dit was nog niet alles; zij verboden de prediking des Evangelies in zekere parochiën, door leeraars daartoe, door de kerk aangesteld, matigden zich bet regt aan, om geestelijke bestraffingen door de kerk gedaan op te heffen, en zelfs om het vonnis waarbij leeraars waren afgezet, te niet te maken.

Kortom, de gansche geestelijke regtspleging der kerk, moest in hare meest gewigtige aangelegenheden voor de wereldlijke overfieid buigen.

Wat nu stond de kerk te doen ? UWEerw. zegt: »0p vroegere schreden terugkomen of anders uit* gaan Konder met den uitgang de stichting eener nieuwe kerk te verbinden." Uitgaan ? uit wat ? de kerk uit de kerk? dit is eene ongerijmdheid. De maatregelen sedert 1834 genomen, waren door eene groote en steeds toenemende meerderheid van stemmen ondersteund. Zoo lang derhalve het besluit van deze meerderheid, waardoor de Kerk wettig vertegenwoordigd werd, niet was opgeheven, Weef er

li

Sluiten