Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Rust dan zacht, Geliefden! die -eenmaal hier met ons waart; rust zacht! op de trouwe van Hem, wiens Woord blijft tot in eeuwigheid; boven uwe graven staat het geschreven: » Hope des wederziens en des eeuwigen levens." Ook onze tijd spoedt voort: met dezen «ogenblik besluiten wij al wederom een gedeelte van onze taak en 'herinneren wij ons aan jaren die vervlogen. Maar eeuwig dank zij God; wij zien eene betere toekomst te gemoet; wij verblijden ons in de hope. En hebbe ook de hand des doods ons u ontnomen, hebbe zij ons ouders, gade, kroost of vrienden ontrukt, ook voor ons breekt eenmaal de ure aan, waarin wij het strijdperk -verlaten, om te rusten van onzen arbeid, even gehjk wij mi deze plaats vaarwel zeggen, na er onze taak volbragt te hebben. Maar dan ook zal, in den grooten morgen, de ure gekomen zijn, waarin ook wij ervaren zullen dat het woord Gods tot in eeuwigheid blijft, en dat hetgene ten deele was is te niete gedaan.

Ik geloof, mijne Hoorders! mijne taak vervuld te hebben: vergeef mij het gebrekkige in de uitvoering. Gij verwacht niet dat dk alsnu met aanspraken of ipligtplegingen mijne rede besluiten zal. Wanneer het hart warm gesproken heeft, dan zouden koude woorden van welvoegelijkheid wegzinken; maar ik heb echter nog eene spreuk; zij is de laatste welke in ons genootschap gehoord wordt f tf r4s >*ljbelsch; zij is waardig als eene gedenkspreuk te worden aangenomen en onzen weg te besturen, tot daar waar zij aan den rand omes grafs,

Sluiten