Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

pen ïs voor iemand, zonder den doop en het ligchaam en bloed onzes Heeren, zoo worden zij ook te vergeefs aan kinderen beloofd zonder dezelve."

In het Sacraruentarium van Paus Gregorius is de volgende bepaling: "Het zal de kinderen geoorloofd zijn de borst te zuigen voor het heilig avondmaal, indien de noodzakelijkheid het vereischt."

Volgens de oude Ordo Bomanus van. de 9de eeuw, zouden "kinderen nadat zij gedoopt zijn, geenerlei voedsel genieten, ook niet dan hoogst noodzakelijk aan de borst gelegd worden, voordat zij het sacrament van het ligchaam van Christus genoten hebben."

Bisschop Bossuet verzekert: "De (roomsche) kerk heeft altijd geloofd, en gelooft ook nog, dat de kinderen even bekwaam zijn het avondmaal als den doop te ontvangen; en zij vindt niet meer beletsel in de woorden van Paulus: 'doch de mensch beproeve zich zeiven, en ete alzoo van dit brood' — dan in de woorden des Heeren: Onderxoijst en doopt; doch dewijl ze wist, dat het avondmaal niet volstrekt noodzakelijk was tot hunne zaligheid nadat zij de vergeving der zonden in den doop ontvangen hadden,geloofde zij bevoegd te zijn om te beslissen, of zij het avondmaal aan jonge kinderen geven wilde of niet. Zoo is het dan ook geschied dat zij gedurende de eerste elf of twaalf eeuwen hun uit goede gronden het avondmaal gaf, en ook sedert dien tijd uit even zoö goede gronden ophield het hun te geven." *)

Het lijdt nogthans geen twijfel, dat de volledige ontwikkeling van de leer der transubstantiatie de Boomsche Kerk genoodzaakt heeft, den kinderen het avondmaal te onthouden; want het moest de aandachtige geloovigen in die leer zeer aanstootelijk zijn, als de zuigelingen het in wijn gedoopt brood weer uitspuwden. Om nu dezen aanstoot te vermijden, werd hen eerst het brood onthouden. De priester stak zijnen vinger slechts in den beker, en deed hem dan het kind in den mond. t) Toen echter den leeken de kelk ontnomen werd, hadden de kinderen het avondmaal verloren! In tien eeuwen kwam men niet op het denkbeeld, om dezulken, die het eene sacrament ontvangen hadden, het andere te weigeren! Dit idee te verzinnen was het verdorvensto tijdvak der Boomsche Kerk voorbehouden, 'en was een gevolg van de vergoeding des avondmaals. Maar hetgeen God te zamen gevoegd heeft, scheide de mensch niet! .Komt den kinderen de doop toe dan komt hun ook het avondmaal toe; erkent men echter dat

*) Bossuet, Traite de communion sous les deux Fspeces, 1 deel p. 3.

t) Duldt het mij niet ten kwade, als ik vraag: Of de besprenging van het voorhoofd van een paBgeboren kind met eenige droppels water, meer op den scltriftmaI.iijen doop gelijkt,dan dit op het avondmaal ? Behooren zij niet beide in eenen kraam te huis?

Sluiten