Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rs Daags daarop verzond Ds. Koster het volgende bericht aan Ds. P. Ekster, Stated Clerk der Classis: ' "Aan de Classis Grand Rapids "der

"Holl. Chr. Geref. Kerk in Noord Amerika. "L. S.

/'Ondergeteekende verklaart door dezen niet meer te be"hooren tot de Holl. Chr. Geref. Kerk in Noord Amerika.

"De Uwe in Christus,

"S. Koster.

"Kalamazoo, April 16, 1896."

De redenen Welke Ds. K. opgeeft voor de?e daad zijn inzonderheid deze drie:

1. Op achttien jarigen leeftijd was hij langseen zeldzame beschikking der Voorzienigheid, Gods lid van de Holl. Geref. Kerk en student aan de Theologische School te Grd Rapids geworden. Ieder die de geschiedenis kent, zegt: "Dit is de vinger Gods." Ook bij moeielijkheden die op den loopbaan van den student zich opdeden, ook temidden van de twijfelingen aangaande het kerkrechterlijk fondament waarop de Holl. Chr. Geref. Kerk was opgetrokken, was de kennelijke leiding Gods hem een struikelblok. Als hij er aan dacht of het wellicht niet beter ware, dat hij ergens elders kerkelijk onderdak zocht, stond telkens dit feit waarschuwend voor zijn aandacht, zou hij uit den weg durven gaan, waarin de Heere God hem geleid had?

Wilden anderen hem den weg versperren, dan zou hij eens weer zien. Ook zou het niet de vraag zijn of hij geen tegenstanders had in de Holl. Chr. Geref. Kerk. Dit mocht den doorslag niet geven. Wie heeft niet zijn persoonlijke vijanden? Ook zou hij zich niet tot een ander genootschap voegen, wanneer één Classis hem tegen was. Neen. Vóór hij van de Holl. Chr. Geref. Kerk voor goed zou afzien, moest ook eerst geheel die kerk in hare breedste vergadering toonen geen Gereformeerde kerk te zijn. Geschiedde dit, dan zou Ds. Koster gerust zijn en weten dat de hand des Heeren veranderd was.

En uit ae handelingen der Classis Grand Rapids scheen het nu, alsof de Heere zou zeggen: "Het is genoeg." Ds. Koster wenschte op dezen wenk der Voorzienigheid te letten en den Heere op den voet te volgen. Niet zou hij direct tot een andere kerk overgaan. Dan moest eerst geheel de Chr. Geref. Kerk in hare breedste vergadering gesproken hebben. Zoo lang dit niet geschied was, bestond er nog altijd kans op terugkeer.

Sluiten