Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

papieren onzer dagen, en wel in twee reeksen afgedeeld naar de twee richtingen, welke zij vertegenwoordigen of huldigen. Daar vindt men in de richting des geloofs in het Evangelie, aan de anti-revolutionaire zijde de Standaard, de Wekstem, de Bazuin, ook de Heraut, ofschoon in April 1872 opgehouden en in de Standaard opgelost, is niet vergeten, evenmin als de Nederlandsche gedachten, van den heer Groen van Prinsterer. 't Zijn ze zeker niet alle, maar slechts de voornaamste wierden gerepresenteerd. Zoo ook uit de tegenovergestelde richting, Algemeen Handelsblad, Nieuwe Bottcrdamsche Courant, het Dagblad van Zuid-Holland en 's Hage, het Vaderland zijn niet allen, maar de toongevers aan liberale of radicale zijde. Daarbij is nog aangebracht een plooivormig geplet lint, dat het geheel omstrengelt, en de woorden: vrijheid van drukpers doet uitkomen. Geene andere is de beteekenis der verbroken kluisters die meest volkomen vrijheid op dit punt moeten veraanschouwelijken. Nog treffen twee kleine figuren onze aandacht, de zotskap ter linkeren de geharnaste krijgsman ter rechterzijde. Ze duiden aan, dat zoowel de meest laffe en zoutelooze geschriften als kernachtige en waardige verdediging van waarheid en recht zich onbelemmerd mogen .uitspreken.

De kleine guirlande links dient tot draagster van een groep, het leven voorstellende. Een ronde liggende spiegel, waarin alles zich afteekent, dat er dicht bij komt, dient tot symbool daarvan. De gevleugelde zandlooper wijst den tijd aan, de zeis, waaraan de kroon hangt, de dood of 's levens eind. De fakkel duidt op ijver en gloed. De slang, die in haar staart bijt, is de eeuwigheid, welke op dit leven volgt op het oogenblik, wanneer het masker afvalt, terwijl de witte duif, als het zinnebeeld der oprechtheid het geheel voltooit.

Ter rechterzijde wordt op dezelfde wijze de godsdienst voorgesteld. Gods Woord maakt daarvan de grondslag uit.

Sluiten