Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gedingen op dien dag, ten jare 321 A. D. Latere vorsten gingen verder. "Eindelijk kwam er nog—hoewel anders ten overvloede—een kerkelijke vaststelling van den eersten dag der week als Sabbat. De Synode van Carthago ten jare 400, handelde over practische belangen in verband met den -Zondag. Latere Conciliën hebben evenzeer hun getuigenis aan'dien dag gegeven. Gedurig bleek het, dat de zondige geneigdheid des menschen eene of andere bepalingen vorderde. Vooral in tijden van geesteloosheid, wanneer vermaakzucht zooveel te zeggen heeft, en de belijders naar den schouwburg en hetijdel spel heenvoert, moet de Kerk haar stem verheffen voor den Christelijken Sabbat. De verhandelingen der Kerkelijke Conciliën in dezen hebben waarde — en hebben ook aanmerkelijk behoorlijke vieing bevorderd. Wel blijft er altijd treurig gebrek over in de heiliging; maar toch wordt nog de eerste dag der week door het Christendom voor den Sabbat gehouden. En, met het oog op de vaste gronden daarvoor, en de heerlijke beteekenis daarvan, kunnen wij ook niet twijfelen of de Christelijke Kerk zal voorts dien dag als Christelijken Sabbat in eere houden, totdat de Duizendjarige Sabbat, als het Jubel-jarige tijdvak der Eeddings-geschiedeuis, met de wederkomst van den verheerlijkten Zoon des Menschen—Heer, ook van den Sabbat in al zijne vertakkingen—ingevoerd zal worden.

Wij staan met dezen dag op heilige hoogte, en blikken heen.. . .naar die heerlijke ure, en voorts, naar den eeuwigen Sabbatismos!

Sluiten