Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

is, is de zelfzuchtige eenzaamheid het land der hersenschimmen; de ergste illusie, de voornaamste dwaling is dat wij ons veilig rekenen, terwijl wij intusschen de plichten vergeten, die onmiddellijk voor de hand liggen. Overigens heeft de Heer het uitgesproken ; Hij zegt aan zijn Vader: //Ik bid niet, dat Gij hen uit de wereld wegneemt, maar dat Gij hen bewaart van den booze" (Joh. XVII! 15). Durven wij eene andere bede uitspreken, een anderen wensch koesteren, andere grondbeginselen volgen? Neen, mijne broeders, laat ons slechts bidden voor den booze bewaard te blijven, en leeren, om in de eenzaamheid, d. i. in stille afzondering, in de meditatie, in het gebed de kraehten op nieuw te versterken, die wij jegens de wereld, en toch in de wereld moeten gebruiken.

Welnu, mijne broeders, indien de eenzaamheid den mensch in het algemeen, en meer bijzonder den christen past, is het zeker duidelijk dat zij den evangeliedienaar past, die de mensch en de christen in de krachtigste en meest volkomene beteekenis is, die deze beide woorden kunnen hebben. Indien wij ons eene juiste voorstelling van het werk des evangeliedienaars maken, is 'thet voornaamste werk, zoowel in zijn beginsel als in zijne middelen en resultaten. In ajir beginsel, omdat het een godsdienstig werk is, en de godsdienst zijne verhevenste en hoogste beteekenis aan het menschelgk leven geeft. In zijne middelen, omdat wij door het beste dat in ons is, inwerken op dat van anderen. In zijne resultaten, omdat de bekeering van één enkele ziel als de opstanding uit de dooden is, en deze heerlijke uitwerking zou, zoo ver mogelijk uitgestrekt, de opstanding van het menschdom rijn. Het werk van den evangeliedienaar is het moeielijkste en tevens het schoonste werk, in een zekeren zin het meest samengestelde en tevens in een anderen zin het eenvoudigste werk. Indien het dikwijls met zeer zwakke middelen tot stand gebracht wordt, opdat alle eer Gode zij, vereischt het echter niet minder van ons alles wat in ons

Sluiten