Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Christus, de openbaring Gods was mensch en moet als zoodanig als mensch kunnen worden begrepen. Maar zoodra wij aan hem onze menschelijke maatstaven aanleggen, merken we dat ze niet passen. Hij beantwoordt niet aan onze psycho* logische begrippen en wetten. Als we hem als mensch willen verstaan, merken we voortdurend dat het beste, het diepste, het wezenlijkste ons ontgaat. Meermalen heeft men gepoogd een «Leven van Jezus» te schrijven. Er is er niet één bij dat ook maar in de verte bevredigt. Bij de lezing van- welke biografie van Jezus ook, zeggen we voortdurend: neen,neenl

En dat komt niet omdat hij een «religieuze heros» was. Want van andere religieuze heroën is wél een «leven» te schrijven: Boeddha, Mohammed, Mozes, Luther, Augusrinus, zonder andere lacunes dan die elke menschelijke psyche biedt, of die samenhangen met de onvolledigheid en onbetrouw* baarheid van het materiaal. Het komt óók niet daardoor dat «wonderen» van hem worden verhaald: zijn bovennatuurlijke geboorte of zijn hemelvaart, want al zulke dingen worden ook verteld van alle geïdealiseerde godsdienststichters: Mo* hammed, Boeddha e. a. Trouwens dat idealiseeren gebeurt door menschen, en gaat dus volgens menschelijke denkwetten, is dus ook door menschelijk denken te benaderen. Een ge* 'idealiseerd mensch kan ik denken, want dat is toch altijd een mensch, zij het dan ook begiftigd met bovenmenschelijke attributen.

Maar dit is bij de figuur van Jezus het bezwaar dat hij in onze denkkategorieën niet past, dat hij als mensch, ook als ideaal*mensch niet kan «begrepen» worden.

Wij hebben veel «karakteristieke» uitspraken van Jezus. Veel «karakteristieke» daden van hem zijn ons bewaard. Maar beproef eens één woord te zeggen over zijn karakter. Iemands karakter is dat wat hem typeert, wat hem van anderen onderscheidt, wat hem maakt tot wat hij is. Wij kunnen

Sluiten