is toegevoegd aan je favorieten.

Theologie des kruises

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

testantisme wordt getroffen, voorzoover dit niet in de vroomheid het denken en het doen als secundair kan waardeeren, maar in menschelijke wijsheid een systeem van theodicee wil bouwen en aan het „opus Dei" 't armzalig eigen „meritum" paren wil. Hier wordt de scholastiek, van Anselmus tot Occam, geëcarteerd; hier de mystiek, ondanks veel verwantschap tóch niet bevrijd van den dienst der werken, afgewezen; hier alle humanistische en „verlichte" vroomheid op 't erf van het Protestantisme op een dwaalspoor geacht.

Dat Luther dit zijn kruis-beleven, geüjk wij zagen, reeds lang vóór zijn reformatorische daad op 31 October 1517 heeft vertolkt, is een bewijs, dat reeds toen de tijd der verinnerhjking, der Paulinische herleving, der bevrijding van Christus' evangelie, in beginsel was vervuld. Men pleegt Luther's protest tegen den aflaat, hoe partieel dat in zijn 95 stellingen ook nog tot uiting kwam, en zijn, zoo 't heet, daarbij gebleken gebrek aan piëteit voor de geestelijke overheden als de oorzaak der betreurenswaardige ontwrichting van de eenheid der Moederkerk voor te stellen. Dat protest was nochtans niet meer dan een wel is waar uit verontrusting geboren en tot de eenvoudigen luider sprekende, en daardoor in haar gevolgen hoogst gewichtige, maar toch zeer bescheiden uiting van Luther's reformatorisch besef. In zijn kloostercel had hij zijn strijd gestreden. Zijn Psalmencommentaar toont in den herfst van 1514 de onmiskenbare teekenen zijner verworven verzekerdheid. Rijk en schoon ontplooit zich de geschouwde levenswaarheid. Historie en menschenleven weerspiegelen in hun leed en hun raadselen het geheim van het leven van God, zooals 't niet grootscher zich voor onze zielen openbaart dan in Christus' kruis. En in dat teeken, dat God heeft opgericht, alleen in dat teeken is de overwinning. De dwaasheid Gods is wijzer dan de menschen, en de zwakheid Gods is sterker dan de menschen. Ook zonder Luther's daad op 31 October 1517 moest de wedergeboorte van het Christelijk evangelie in Luther's beleven tot reformatie hebben geleid, zooals een réveil van het Paulinisme altijd weer tot reformatie zal leiden.