is toegevoegd aan je favorieten.

De God van de moordenaren en de God van de dieven

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

alles, voor hem alle tucht, die zich dan straks in ontucht verkeert.

Want dat is de derde macht van de waereld; de ontucht

Het is schrikkelijk, dat ik het zeggen moet, maar het is zoo — over deze dingen mag men niet spreken, maar wij zijn ge<?n kinderen meer, en weggenomen moeten worden de sluiers, die U het zien belemmeren.

Als ge gaat door de groote stad, komt de ontucht U tegemoet.... Félicien Rops heeft het zoo goed laten zien in één van zijn schilderijen: de prostitutie en de diefstal, ze omhelzen elkaar op dit groote waereldrond, en zoo is het inderdaad.

Deze Venus, deze Aphrodite, uit het golvenschuim geboren, ze is wel voortreffelijk geweest, — de liefde, ze is^s zeer goeds, ze is de dorst naar het oneindige, ze is het besef, dat het binnen deze grenzen niet blijven kan, er is een hongeren en een zoeken naar het andere, er is een begeeren in de natuur en ge weet, dat er dieren zijn en ze sterven, wanneer ze zich hebben gepaard — ze offeren hun leven, ja, waarom? niet om dat genot van één moment, maar omdat de soort gewichtiger is dan het individu, en zoo begrijpen we het bij den mensch ook: de mensch zoekt dat andere, zoekt niet zichzelf, maar de menschheid, die geboren wordt uit zijn leven, de mensch zoekt dat andere en offert zichzelf.

Als een mensch het levenslicht aanschouwt, dan is dat ook ten koste van veel smart, maar dan begint toch nog pas het offer, dan is hier de schenking van veel liefde en veel zorg. en dat tezamen te kunnen doen, te kunnen volbrengen, is een onwaardeerbaar goed, en de liefde brengt in den mensch een stemming van poëzie; de meest grove mensch, hij wordf in het uur van de liefde, opgewekt tot een melodie, die vult zijn hart. Maar deze liefde, ze is geworden tot ontucht, en daar zijn de bordeelen, en de nachtcafés, en de kamertjeszonden, en daar is die vooze literatuur, een literatuur, die vergif druppelt in de aderen van jonge menschen, daar is de ontucht en straks breekt los die ontucht op de slagvelden van Europa in de geschonden steden. En daar hebt ge de drie goden van den modernen tijd. VenusAphrodite, Ares of Mars en Mercurius-Hermes.

Dit zijn Uw goden — dit zijn onze goden

Maar dan gebeurt het, wat gebeurd is in Griekenland, dat het sterke besef leefde bij de allerschoonste en allergrootste menschen, het besef van den ondergang, die deze waereld dreigt, van den fatalen ondergang. Bij Homerus trilt dat door: er is een Nood-