Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

door dezen ingezegend. De huwelijksband is onverbrekelijk. Alleen bij behoorlijk bewezen echtbreuk is echtscheiding geoorloofd.

Het zevende en laatste sacrament is dat der gebedszalving, eene zalving met olie, die niet mag gelijkgesteld worden met de laatste sacramenten der stervenden in de R. K. Elke kranke mag dit sacrament ontvangen na gebiecht en het avondmaal genomen te hebben. Het doel van dit sacrament is God te bidden om kwijtschelding van de straf als gevolg waarvan de ziekte is gekomen, en derhalve om genezing van den kranke. Daar het sacrament voor den berouwvollen zondaar vergeving der zonden bewerkt, strekt het in elk geval tot genezing der ziel.

Tot de bezwaren, van grieksche zijde herhaaldelijk tegen Rome aangevoerd als een hinderpaal tegen hereeniging, behoort ook de roomsche leer aangaande h§t vagevuur. Daarvoor is in de grieksche denkwereld geene plaats. De Grieksche Kerk acht het lot van den mensch bij het sterven aanvankelijk beslist. Zijn plaats is öf in den hemel óf in de hel, beide geheel geestelijk gedacht. Maar de eigenlijke beslissing komt eerst bij het jongste gericht. Terwijl de rechtvaardigen reeds in hope zalig zijn, is er voor de onrechtvaardigen nog een weg ter ontkoming, nl. door de voorbeden der geloovigen en de missen voor de afgestorvenen.

Van de heiligen leert men, dat zij onmiddellijk na hun dood in de gemeenschap van Christus worden opgenomen. Zij staan steeds tot God in bijzondere betrekking en komen dikwerf bij Hem tusschenbeide voor hunne lijdende en strijdende broeders op aarde. Hun aantal is veel geringer dan dat der heiligen in de R. K. Zij mogen en moeten worden aangeroepen, doch mogen geene godsdienstige vereering ontvangen. Ook mogen zij niet. door beeldhouwwerken worden voorgesteld. Hunne beelden zijn voortbrengselen van het penseelof mozaïek-werk. Hierin verraadt zich nog de oude chris-

Sluiten