is toegevoegd aan je favorieten.

De godsdienst van Israël

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

3e. dat beide teruggaan op een ouder origineel De eerste mogelijkheid is uitgesloten; tusschen de 2e en de 3e mogelijkheid zal moeten gekozen worden. Voor de kennis van het Jahvisme is hier belangrijk: ie. dat Israël het eerste volk der oudheid is, dat een geschiedenis heeft kunnen schrijven, die op een wereldgeschiedenis uitloopt. In de groote kultuurstaten, Babel, Egypte heeft men 't tot een geschiedenis niet kunnen brengen. De oorzaak is dat Israël één centrale gedachte had, die alle bizondere elementen samenbond en verklaarde: het Jahvisme.

2e. Uit de door Israël overgenomen stof, die geheel op polytheïstische leest was geschoeid, werd het polytheïsme weggewerkt, en daarmee alle mythologie. De vele goden hebben plaats gemaakt voor den éénen wereldgod. Een zeer duidelijk voorbeeld is het scheppingsverhaal. Waar te Babel het ontstaan der wereld met het ontstaan der goden samenhangt, de wereldschepper (Mardoek) een vijandelijk monster (Tiamat) tegenover zich heeft, en de geschapen wereld onder de goden groote beroering brengt, daar ze hun macht zien bedreigd, enz., daar vinden we in Israël niets van dat alles. Jahve schept zonder moeite, zonder tegenstand, volgens eigen vrijen wil. En het is inderdaad verwonderlijk hoe het den Israëlietischen schrijver gelukt is, uit dit met polytheïsme en naturalisme gedrenkt scheppingsverhaal, alle heidensche elementen zóó grondig uit te bannen, en nochtans het verhaal zelf te bewaren.

3e. Haast nog gewichtiger is een andere trek. De oude mythologische verhalen misten zedelijken grond. De goden regeeren als despoten, laten zich leiden door hun willekeur. In het Babylonisch zondvloedverhaal (een der duidelijkste parallellen met het Oude Testament) brengt de God Bêl den zondvloed louter door een gril; de god Ea verklapt Bêl's plan aan den Babylonischen Noach, die daarop een ark