Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

I.

Het is wel heet, maar liet gaat haast over.

Michiel Adriaansz. db Ruijter.

Ik wist niet, mijne wellieven, dat reeds zóó spoedig na het verschijnen mijner vorige brochure, tweeërlei resultaat zou worden bereikt; resultaat waarover ten zeerste ik mij te verheugen heb.

Ik voelde het wel, al wist ik het niet bewust, datik geen eenzame kón zijn in het orthodox-christelijk wereldje van ons lieve vaderland; ik voelde het wel dat, wanneer ik uiting zou geven gaan aan wat ziedde in mijn denk- en gevoelsleven, dit onmogelijk de openbaring van een geest zou kunnen zijn, dat er meerderen, zij 't niet talloozen, zich uit zouden spreken dóór mij; maar nimmer had ik de verwachting, ook slechts één moment durven koesteren, dat zoo groote massa beslag zou leggen op myn brochure, dat zóo velen met mij onuitsprekelijk móede waien de wijze waarop de geestelijke strooming onzer dagen wordt geleid.

Want hoewel ik toen meer speciaal het oog had op literaire quaestien, ieder voelde wel wat ik bedoeld had mede te bereiken: den vinger te leggen op de wonde-plek in het geestelijk leven der nederlandsche christenheid dezes tijds. Want wel kankert het kwaad, het geestelijk kwaad t meest afzichtelijk in de z.g. calvinistische kringen, maar indien een deel van het gave geheel verziekt, dan lijden de andere deelen mede. Allen hadden er dus belang bij toen ik, gansch eenzaam, mijn stem liet weerklinken en de levensopenbaringen in woord en daad, van een bepaalde zijde komend, aanduidde met het nog té zwakke, wyl het kwaad niet in zijn verfoeilijk wezen ten eenenmale juist characteriseerende, woord: Snobbisme.

Waarlijk ik zal de eerste zijn met toe te geven dat geen woord aan kan duiden den huidigen toestand, waartoe

Sluiten