Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ik was intusschen ineens weêr, met het oog op den op mij gerichten aanval, vóór de plaatsing. En dat was, ik beken het met schaamte, — gemakzucht. Want, zoo redeneerde ik, nu behoef ik geen verweer te schrijven, dit stuk is een strop, een zelfmoord.

Maar mijn beter ik kwam onweerstaanbaar weêr boven; op een Zondagmiddag pookte ik de kachel op, installeerde mij eens buitengewoon makkelijk en las en herlas het nu reeds in timede lezing ingekomen artikel, langzaam zin voor zin doorproevend. Ik was verre van argeloos meer, ik wist: we hebben hier op dit moment met een gecompliceerd, merkwaardig-gecompliceerd character te doen, hij is een politicus en onoprecht, ik moet dus op m'n hoede zijn.

En toen ik het gansche betoog in me opgenomen had en de intentie doorzien, schreef ik een der redactie-leden een brief, waarin ik klaarlijk aantoonde, met de stukken bewees, dat niet ik gedupeerd werd, maar door deze schijnaanval de gansche 0. T.-beweging werd belaagd en ik dus tegen plaatsing was. Ik ben geen lid der redactie, maar de lezer wete, dat ik recht van advies had, èn omdat ik mede geholpen had aan ons verweer, èn omdat ik z.g. aangevallen werd in Kuyper's artikel. En ik bezwoer hem het artikel niet op te nemen, daar ,0. T" de risée anders worden zou van heel de nostro-calvinistische bende.

En ieder was met mij overtuigd dat ook de aanval op mij vóórwending was, loutere voorwending.

Hier volgt de veranderde aanval op mij, zooals die thans in „O.-T." te vinden is.

— „Wat ik schreef, schreef ik niet in ironie, maar met ingehouden toorn, gewekt door nu en dan (ik cursiveer. A.) opdoemend extra-vagant geschrijf, waarover ook „Ons Tijdschrift" zonder sparen vonnis sloeg. Wat stuit in zulke extra-vaganties'.... etc.

Ge ziet alzoo, het is slim veranderd. Want „Calvinisme en Snobbisme" is niet hier en daar bij brokstukken, of nu en dan op verschillende tijdstippen verschenen. Maar, zóó veranderd, kan ieder hier weer uitmaken wat hij wil.

Trachtte dr. Kuyper dus in eerste lezing van de geciteerde zinsnede het: „divide et impera" toe te passen, meenend mij van de „O.-T."-beweging daardoor te vervreemden, onderlinge verdeeldheid te zaaien, om dan de van elkaar gescheidenen een voor een „ojj hun nummer" te zetten, nu hem dit niet gelukte en de O.-T-redactie dé,ar tenminste nog voor paste, neemt hij trucjes te baat,

Sluiten