Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geestelijk leven steeds dieper hebben te verstaan. En ook daartoe zijn ze zoo beteekenisvol, zoo rijk en heerlijk in hun sprake tot ons gemoed, die donkere dagen vóór Kerstmis.

Maar ditmaal ligt er onmiskenbaar voor een groot deel onzer gemeente een donker en somber tloers over uitgespreid. Het is, alsof de blijmoedigheid van haar geloofsvertrouwen en van haar heilsverwachting is verduisterd. Tegenover de stem van den Engel met het Eeuwig Evangelie is er juist in deze dagen een andere en inderdaad angstverwekkende stem in haar midden vernomen, die het luide uitroept, dat er «geen enkel woord en geen enkele daad van Jezus is, waarvan wij met volkomen zekerheid kunnen zeggen: zóó heeft Jezus gesproken; dat heeft Hij gedaan!»

Daarmede wordt alles, letterlijk alles in het Evangelie op losse schroeven gezet, onzeker en onvast. Dat is gezegd niet alleen in een minder gelukkig oogenblik, maar het is gedrukt; gedrukt, met bizonder duidelijke, gespatieerde letter, om er de aandacht toch maar op te vestigen. En, hoe kan het anders, dat heeft velen in de Gemeente geschokt en zal het in den eersten tijd nog wel meerderen doen. Ik stel mij hierbij de Gemeente voor, zooals zij gevormd wordt door haar in Christus geloovende leden, hetzij zij verstand hebben van theologie of niet; want ook onder de eerstgenoemden zullen er, God lol! nog velen zijn, die de bedoelde uitspraak niet aanvaarden, zoo hard en aanstootend als zij weêrklonken heeft: Niets zeker in het Evangelie, geen woord en geen daad!

Sluiten