is toegevoegd aan uw favorieten.

Hoofdlijnen der paedagogiek van Dr. Herman Bavinck, met critische beschouwing

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

we in dit 'hoofdstuk „niets vinden dan neutrale kultuurpedagogiek". Wie dit hoofdstuk leest vindt wel wat anders. En de beschuldiging hangt ook niet samen met het overige. Zeg: de Christelijke opvoeding omvat de stukken A, B en C. Nu verzuimt gij de stukken B en C te behandelen. Maar volgt daaruit, dat ge ook A niet naar den eisch van het beginsel behandeld hebt? Wat toch het geval zou moeten zijn, indien ge alleen „neutrale" paedagogiek hadt geschonken.

Het hoofdstuk „De Methode der Opvoeding" behandelt, zooals we zagen, de leerstof voor het onderwijs en de methode, die vereischt wordt om deze leerstof tot haar recht te doen komen; verder de methode geëischt door den aard van het kind, met de nieuwe wenschen op dit gebied en de bezwaren daartegen; tenslotte de resultaten uit deze beschouwingen en in verband daarmee het begrip der concentratie. We zullen trachten sommige dezer zaken in eenigszins ander verband te zien.

We bemerken bij Dr. Bavinck weinig verband tusschen doel en methode der opvoeding. De oorzaak daarvan ligt ten eerste in de doelstelling, die ondanks haar suggestieve werking op zichzelf te vaag is, en te weinig naar de psychologische zijde bepaald. En ten andere worden slechts enkele in het oog vallende punten uit het geheel der opvoeding in het oog gevat. Dit laatste is niet te verwonderen, wanneer we bedenken, dat het ons nog maar al te zeer ontbreekt aan kennis van de wijze, waarop de opvoeding, de ontwikkelingsgang van kind tot volwassene onder leiding der ouderen, factisch in haar werk gaat. En daardoor weten we ten slotte niet, in hoever we zelf aan het doel kunnen meewerken, en of we niet dikwijls, goedbedoeld, tegenwerken. Zoo is er in deze richting veel te doen, en is het reeds van waarde als we over dit werk eenig overzicht kunnen krijgen.

Wat ook naar den inhoud ons opvoedingsdoel moge zijn, we zullen toch steeds ook rekening moeten houden met wat we zouden kunnen noemen den vorm der psyche op den volwassen leeftijd, in tegenstelling met dien, waarin ze bij jeugdiger toestand verkeert.