Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oorlogslasten, nu bovendien nog geterroriseerd door een onbe# taalde en muitende soldatesca. Een vergadering der Staten# Generaal van enkele tot nu toe trouw gebleven gewesten kwam vrij wel eigenmachtig bijeen en zocht aanraking met Holland en Zeeland om gezamenlijk de Spaansche soldaten te verdrijven; 8 November: de Pacificatie van Gent. Een miraculeuze omkeering; de brieven, waarin de Prins daarover schrijft aan zijn broer en zijn zwager geven blijk van een onbekommerde blijdschap, zooals men anders in zijn correspondentie niet aantreft. Een Generale Unie kwam in het zicht; geen armzalige partiëele Unie als die tusschen Holland en Zeeland na veel getob tot stand gebracht had, doch een hereeniging van alle gewesten, voorloopig onder de Staten#Generaal. „Ras, Seventhien Provincen, stelt U nu op de voet" had het in 1572 geklonken, eendrachtig zouden ze nu misschien, eenige jaren later, toch nog naast elkaar staan.

Weer terug dus in de wereld, weer thuis dus? Het kon zoo schijnen, toen hij, uitgenoodigd door de Staten#Generaal in September 1577 naar het Zuiden vertrok. Een paar maanden tevoren had hij een rondreis gemaakt door het Noorderkwartier van Holland. Hartelijkheid was er geweest van weerzijden. Het volk noemde hem „Willem Vader" en hij, „waer hij quam, hij toonde de minste sowel als de meeste alle vriendelijkheid en goed gelaet met woorden en alle manieren, so dat se van hem hadden een seer goed genoegen en contentement, tracteerden hem met de Princesse, die overal mede reisde, en syn Hofgesin en Staet seer wel en met goeder herten, want hij hem naer elx humeur in alle redelijkheid wist te accommoderen." Aldus een stijve Noord#Nederlander. In het Zuiden was het bewegelijker en pompeuzer: een eind buiten Brussel reeds een geleide van 4500 gewapende burgers, een gondeltocht daarheen langs sym# bolisch versierde vaartuigen, bij het binnenkomen een eerewacht van den hoogsten Brabantschen adel te paard en daarmee door eerepoorten en langs getooide huizen; klokgelui, gejuich en vreugdeschoten en zoo naar het Hof van Nassau. Ruim tien jaar was hij weg geweest; oude gezichten zag hij terug, alle vriendelijk, vele aangedaan. Evenwel, de moeilijkheden die hij er vinden zou, ontveinsde hij zich niet. Aan zijn overkomst waren reeds tal van verwikkelingen en intrigues, ook zijnerzijds, voorafgegaan.

De Generale Unie was eigenlijk, toen ze nog maar pas in elkaar zat, reeds een log, staatkundig wrak, dat telkens uit den koers dreigde te drijven. Het is onmogelijk 's Prinsen levensloop

Sluiten