is toegevoegd aan uw favorieten.

Volharden bij het ideaal

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wordt? En nu, bij zijn God heeft onze eenige Groen van Prinsterer thans beter kroon verworven, en niemand onzer wenscht hem in de woeling- van dit aardsche leven terug. Maar toch, wat u, wat mij aangaat, ja, dan zouden we het begeeren kunnen, dat hij, voor een oogenblik onder ons teruggekeerd, deze heerlijke vracht van zijn werk met eigen oog mocht aanschouwen, en dat wij in zijn edele, fijne trekken de uitdrukking van innigen dank aan zijn God mochten lezen, die aldus het zaad, door hem uitgestrooid, gezegend had.

Bij die herinnering roep ik u, tot het laten varen van elk eerzuchtig en elk egoistisch bedoelen, en tot het volharden bij ons ideaal te eerder op, nu in den loop der tijden ons de strijd zooveel lichter is geworden dan hij eertijds was. Wat uit de fiolen van spot, en bitterheid, en dreigement nog voor nu twintig jaren over ons werd uitgegoten, is den meesten uwer thans gelukkig nog slechts uit de herinnering bekend. De jongeren in uw midden hebben dit niet meê doorleefd, en van het lijden van een man als Groen hebben ze daarom van verre geen denkbeeld. Voor spot is nu waardeering, voor bitterheid welwillende bejegening in de plaats getreden. Dat dankt ge aan het opbreken der Coterie in drie elkaar bestokende fractiën. Maar ook, dit dankt ge aan den nood der tijden. Nooit toch hebben we als burgers ons met mannen van alle partijen meer één gevoeld, dan toen aller bloed trekken ging bij het hooren van den gruwel in Zuid-Afrika tegen den Nederlandschen stam gepleegd. En óns moest het wel ten goede komen, toen het Handelsblad Milton en der Puriteinen moed verhief; toen Braakensiek Prins Willem met zijn paladijnen onder het Wilhelmus in beeld bracht; toen in alle officieele toespraak tot de herwaarts gevloden ballingen Gods naam weer eere ontving; ja toen weer, publiek op onze straten, om Krüger te verwelkomen, o wonder, het aloude