is toegevoegd aan uw favorieten.

Volharden bij het ideaal

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

pogen niet dan met moeite verbergen; en ook zij die onder den heer de Savornin Lohman „in de bootjens" waren afgedeinsd, begonnen neiging te vertoonen tot wederaanknooping van oude banden. Dit heeft onzerzijds er toe geleid dat onze Kiesvereenigingen hem en de oude vrienden, die met hem ons verlieten, op hun kamerzetel wenschen te handhaven, en dat bij herstemming het bieden van wederzijdschen steun nog steeds waarschijnlijk blijft. Of men in enkele streken nog verder zal kunnen gaan, en door stemuitruiling paarsgewijs enkele districten zal kunnen doen omslaan, leere de uitkomst. Intusschen, waar het op meerdere saamwerking èn hunnerzijds èn onzerzijds w ordt toegelegd, is hier toch een woord der openhartigheid plicht. En dan constateer ik in de eerste plaats, dat wij, Antirevolutionnairen, waar het om de beveiliging van den Christelijken grondslag van ons staatsleven gaat, onze Roomsche landgenooten niet buiten het christelijk erf mogen sluiten. De Roomsch-politieke geschriften van La Menais, Haller, de Bonald, de Broglie e. a. behooren volgens Groen van Prinsterer tot de uitnemendste antirevolutionaire literatuur; en reeds in 1853 heeft hij in de Tweede Kamer het tegenover de Bosch Kemper betuigd, dat antirevolutionair de naam is van een politieke richting, „die niet binnen de grenzen der Hervormde, zelfs niet der Protestantsche gezindheid, beperkt is."

Is hiermede gezegd dat we de protestantsche traditiën, die nog in ons staatsleven zijn ingeweven, ten believe van onze Roomsche landgenooten, willig zouden prijsgeven ? Geenszins. In het naburig België, om slechts een voorbeeld te noemen, bepaalt de Roomsche traditie de openlijk erkende feestdagen, hier de Protestantsche. In een voorstel om de Maria-feesten hier van staatswege te \ieren, zou ons volk dan ook nimmer bewilligen. Alleen we konden nog nimmer een voorstel er toe bestrijden, eenvoudig omdat de Roomschen zoo verstandig waren