is toegevoegd aan uw favorieten.

Grensbepalingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vrucht liggen in 'smenschen ziel besloten óm zich in velschillende tijden in verschillende vormen te openbaren. Die vormen wisselen — zonder die wisseling, 7onder evolutie, geen leven — maar de dood , de dood der eentonigheid en verve ling. En waar voor de practijk des levens in wetten en bepalingen een grenslijn moet worden getrokken tusschen waarheid en leugen , recht en onrecht, goed en kwaad . ja daar hangt die plaatsing af, zoo men wil, van het wisselend inzicht der overheid — staat dan die overheid op hare beurt niet weer onder den invloed der publieke opinie , die ongetwijfeld dwalen kan , maar telkens weer teruggebracht dooide ^besten en edelsten van ons geslacht, ten slotte op ontwikkeling , vooruitgang ten goede uitloopt? Evenmin als liet particuliere leven staat het openbare buiten den invloed der Christelijke beschaving. Maar de majesteit van het recht, de kracht der deugd, de erkenning van wat goed is , wordt door dit wisselend inzicht geschonden! Een ramp voorwaar! voor een ieder, die met zijn stelsel den hemel bestormen of de aarde er meê veroveren wil, maar een oorzaak van juichen , voor wie gelooft in den triumt, zij het ook den langzamen triumf van het ware , schoone en goede op het onedele, onreine, lage in de menschenwereld. Licht is er — dat weten we — de duisternis der zonde, der begeerlijkheid, der zelfzucht evenzeer — het juiste punt, waar licht en duisternis zich scheiden , verplaatst zich in de natuur met onafgebroken wisseling — is het anders in het leven , waarin elke grensbepaling, zoo zij niet van boven af door den denker of staatsman wordt opgelegd , berust op transactie, bewust of onbewust, der verschillende inzichten in staat en kerk. Betreuren moge dit de dogmaticus — met dit feit niet te rekenen, werpt zijn stelsel, het gebouw zijner gedachten , omver. Maar wat praat ge van transactie en omverwerpen, voegt de antirevolutionaire leider ons toe: „uw verstand is immers verduisterd door de zonde.' En het uwe niet? Deugt ons onderscheidingsvermogen niet meer, waarom het uwe wel ? Laat ons eerlijk zijn! Ons aller denken is eenzijdig, gebrekkig, ook het uwe. Roemt gij te staan op de rots der eeuwen , terwijl ons huis op een zand-