Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

enkelen keer liep het, naar ik meen, tot 12 a 13 weken aaneen. Hij was er echter niet moedeloos onder. HU vertelde meermalen aan schrijver dezes, hoe de Heere hem in die dagen was nabij geweest. Meermalen had hij gezongen in de gevangenis, dat het klonk over de rots, waarop het oude Bentheimsche Slot is gebouwd. Dit Slot diende destijds tot staatsgevangenis, wijl de graaf toen te Steinfurt woonde. ') Op zekeren keer zond men Sundag een politie-beambte, hem berichtende, dat hij niet zingen mocht. „Dat kan ik niet laten," was het antwoord, „want zij houden wel mijn lichaam gevangen, maar den geest kunnen zij niet boeien, die moet God loven voor de genade aan mij geschonken en voor de eer, dat ik om Zijns Naams wil lijden mag." De ambtsrechter, die hem persoonlijk niet ongenegen was, en hem vaak tegen zijn zin moest gevangen zetten, sprak eens tot hem, toen hij werd losgelaten: „Ach Herr Sundag, Ich bitte Ihnen thun Sie es doch nicht wieder, Sie kommen doch immer in meine Hande wieder zu recht" „Ja Herr Richter, was zijn antwoord, dan können Sie mich wohl behalten, denn ich thue es doch immer wieder."

Losgekomen, berichtte hij direct weer aan zijn „volk", dat hij op dien avond of op dien Zondag

') Op het oogenblik, dat wjj deze regelen schrijven, resideert de prins weer te Bentheim, wonende in het gerestaureerde gedeelte van 't oude Slot.

Sluiten