is toegevoegd aan uw favorieten.

Het juk der tweede hiërarchie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar hand op het Kerker/o«/ en de Kerkeraad met zijn hand op de Kerkbelijdenis, in de engten van het Kerk verband op elkander stietten en handgemeen raakten op het stuk der Hierarchie.

Na 1 December heeft de Synodale Hierarchie èn in haar Encycliek èn deels zelfs in haar eindgewijsde, haar vizier dan ook opgelicht , en zelve openlijk uitgesproken, dat het conflict welbezien niet over een Beheersquaestie liep, maar over de vraag hoe de Kerk als Kerk moest begrepen worden, en dat zij, daarin tegen ons overstaande, ons om ons Kerkbegrip heeft gevonnisd.

En dit nu is het cardinale punt. Gelijk alle staatkunde door uw begrip van Staal, en alle kinderopvoeding door uw begrip van wat een K nd is, en alle rechtsbedeeling door uw begrip van Recht wordt beheerscht, zoo ook wordt heel ons zijn en leven op het erf der kerken geheel beheerscht door de vraag, wat te verstaan zij onder de Kerk.

Het Shibbölet is derhalve spade, maar toch niet te laat, ook over de lippen der Synode zelve gekomen, en haar eigen mond beleed het: Niet om de Beheersquaestie ging de worsteling, maar om de cjuaestie van de Kerk als Kerk, dat is om het stuk van Belijdenis, van Bestuur en van Beheer samen. En nu, om meerder en hooger stuk te strijden, is op Kerkelijk terrein uiteraard onmogelijk.

Al kwam echter de Synode tot deze bekentenis eerst zoo spade en na afloop van het proces, toch wist, ook zonder haar bekentenis, èn zij èn een iegelijk die meêleefde van meet af, dat het ditmaal om de in het Paradijs reeds opgekomen tegenstelling tusschen het Woord van den levenden God en het woord van zijn gevallen schepsel ging.

Dit was reeds op 23 Maart 1885 uitgemaakt, toen de Kerkeraad van Amsterdam bij motie verklaarde: „Dat hem zijne verplichtingen allereerst door God in zijn Woord waren opgelegd, en slechts met opzicht tot regelmaat en orde konden zijn voorgeschreven door de reglementen. Dat nu waar deze geboden Gods en deze menschelijke regelen elkaar niet uitsloten noch weêrspraken, de zaak geleidelijk liep. Maar ook dat, waar de eisch der Reglementen hem met den eisch van Gods Woord in strijd bracht, de Kerkeraad, als in den dienst des Heeren staande, steeds zou gehouden zijn Gode en niet den mensch te gehoorzamen."