is toegevoegd aan je favorieten.

Slachtoffers der Roomsche huwelijksmoraal

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zienswijzen, belichaamd in de kerken. Wanneer men dan iemand een eeuwige gelukzaligheid belooft na dit smarteleven op aarde, vooral de armen van geest, de misdeelden en de sladan is het geen kunst duizenden mee te krijgen, vooral niet in een tijd, toen de menschelijke geest, in zijn eerste ontwikkeling, veel minder wist dan wij van de samenhang der natuur. Als het Christendom in onze tijd ontstond, zou het niet in staat zijn ook maar honderd menschen blijvend te boeien. Toen het aantal armen en slaven, die het evangelie omhelsden, zoo groot was, dat het begeerlijk werd over hen te heerschen, kwamen de priesters. Zij vervalschten de grondtekst der evangeliën, voegden er aan toe, dat Christus tot de apostelen gezegd had, dat al wat zij op aarde zouden binden en ontbinden, ook in de hemel gebonden en ontbonden zou zijn, waarmee zij macht over de geloovigen kregen en zich konden stellen in de plaats van God, de hoogste menschelijke aspiratie; en dat Christus tot Petrus gezegd had: „Gij zijt Petrus en op deze petra zal ik mijn kerk bouwen en de poorten der hel zullen dezelve niet overweldigen" (deze tekstvervalsching dat Petrus de eerste zou zijn onder de discipelen is te doorzichtig en lijnrecht in tegenspraak met Marcus IX, vers 35, waar Jezus zegt: „Indien iemand wil de eerste zijn, die zal de laatste van allen zijn en aller dienaar"). Het is niet aan te nemen, dat de laffe Petrus (die zoo weinig van de leer van Jezus begrepen had, dat hij ieder, die Christen werd, ook nog wilde laten besnijden), die bij de gevangenneming van zijn Heer, op de vraag of hij, Petrus, bij hem hoorde, haastig, tenslotte zichzelf vervloekende, ontkennend antwoordde tot driemaal toe, zich gewaagd zou hebben in Rome, waar Nero de Christenen bij troepen liet verbranden of voor de wilde beesten werpen. Geen enkele van zijn opvolgers of tijdgenooten van dezen, die de geschiedenis der jonge kerk schrevan, weet iets af van zijn verblijf aldaar, totdat Irenaeus, de bisschop van Lyo 1 ruim honderd jaar later tot die fameuze ontdekking komt, daarmee de bisschop van Rome bombardeerend tot opvolger van Petrus en dus Stedehouder van Christus, in het wettig bezit van de sleutelmacht.

En toen het aantal Christenen zoo groot was dat het voor