Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

law ine zou zijn geweest, zodat de vraag ongemerkt op een ander onderwerp zou zyn afgegleden.

Dit nu is wel het geval bij het optreden van alle louter qualitatieve impressies: rood, zoet, metaalklank, theegeur, enz. enz.; alle hebben deze de niet te isoleren qualiteit van beleefd te worden, aanzijn te hebben alleen als beleving, d.w.z. als phase in een levensstroom, phase van een verstromingsproces dat een persoon is en dat niet een verschijnsel aan hem is (dat hij dus hééft, zoals het taalgebruik dit uitdrukt).

De rood-impressies zijn er dus niet, want ze zijn identiek met de belevings-bedrijvigheid. Onze bewuste rekenschap kan niet anders dan zich in twee etappen van die bedrijvigheid en van het wat daarvan, als ware het zijn inhoud, verslaggeven; maar wie wezenlijk een moment geheel in hef ervaren terug was, \erneemt direct daarna nog juist helder genoeg de naklank van hun identiteit. En dit onsplitsbare rood-beleven kan niet zelf weer waargenomen worden, zoals iets-zien niet zelf gezien kan worden, anders gezegd: zien „is er" niet en de rood-impressie evenmin.

We zagen dat de onmogelijkheid om dit beleefd-worden er uit af te zonderen al genegeerd is op het moment waarop we da eensgezindheid omtrent het woordgebruik bereiken en dat dit alleen mogelijk is doordat we over iets anders spreken n.4. over het in allen uniforme herkenningsproces, niet meer over wat herkend wordt.

Op voorwaarde van deze ongeweten zelfverloochening komt het uitwisselen van alle qualitatieve, de psyche betreffende begrippen tot stand. De spreker voelt zijn woorden als een vergeefse zinspeling naar de mate waarin hij het onmededeelbaar eigene herbeleeft, d.w.z. hij tot zich zelf spreekt, zijn woorden onderweg zijn om weer tot eigennaam te worden. Maar voorzover hij werkelijk meent de ander te bereiken, een overtuiging die bij veelvuldiger gebruik der betreffende woorden sterker pleegt te worden, beperkt hij zich meer tot wat feitelijk alleen hun signaal-waarde is en wat dan als hun werkelijke betekenis wordt opgevat.

Deze latente dubbelzinnigheid is de oorzaak van menig onoplosbaar meningsverschil. Wie hier sterker zijn steun zoekt in

Sluiten