Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toch is door de schuld der menschen en die verwerpelijke gezagsverhoudingen evenzeer door menschen, in wie men voor de toekomst onbepaald vertrouwen stelt, zijn ingevoerd.

Op meer onderdeelen zou critiek zijn te leveren. Velen hebben met laatdunkende minachting zich geërgerd over die onzinnige anarchistische idee, wier verwezenlijking noodzakelijk crises met zich moet brengen en onvermijdelijk tot het vuistrecht, het brutale recht van den sterkste moet leiden. Ook in die opmerking schuilt waarheid. Toch past sommigen critici hier groote bescheidenheid. Zeker we staan hier voor een ver doorgedreven individualisme dat, uitgaand van een van nature onbedorven mensch, zich aan een bedriegelijk optimisme schuldig maakt. Toch vergete men niet dat hier slechts consequent wordt doorgetrokken het individualisme dat zeer eerbare mannen van anderen kring, wien het aan invloed niet mangelde, hebben geleeraard. „Inconsequente anarchisten" — die naam eens door een politicus ten onzent aan mannen der Manchesterschool toegevoegd, bevat een juiste kwalificatie 28). T u c k e r heeft in een scherp betoog de mannen der Manchesterschool hun halfslachtigheid verweten en voor zich en de zijnen den eerenaam van „consequente Manchestermannen" opgeëischt. Terecht wordt dit verwijt geuit. Ook in den kring der Manchesterschool werd gedroomd van eene schoone harmonie in het sociale leven, indien maar de individueele krachten zich in ongestoorden wedijver konden meten, indien maar de overheid zich van alle inmenging in het economisch leven onthoudt. Waarom slechts daar dien staat bestreden, waarom ook bij bescherming van persoon en eigendom dat optimisme niet gehuldigd ? — zoo luidt de dringende vraag van het anarchisme. Waarachtig klemmend bescheid geeft slechts de Christen, die met zijne Confessie aldus spreekt: „Wij

Sluiten