is toegevoegd aan uw favorieten.

De brief aan de Hebreeën en de brief van Jakobus

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

11 : 28-29

üÓQaroq is natuurlijk God bedoeld, vgl. Joh. i : 18; Kol. 1 • 15 > 1 Tim. 6: 16. Hij heet hier zoo in verband met de ov pienófieva van vs I. Alleen in het geloof kon Mozes aan Hem vasthouden. Men verbinde röv aÓQaxov met oqü>v, het was Mozes, alsof hij den Onzienlijke zag, en neme èxuQxéQrtaev absoluut: in die stemming, in dat geloof, hield hij vol1).

28. Tó naoyra noislv, niet van de instelling, maar van het geregeld vieren, vgl. Exod. 12:47 etc- Mozes was de eerste, gaf het voorbeeld, leidde het volk, vandaar dat deze geloofsdaad hem mag worden toegeschreven. Zoo past ook het perfectum, Mozes' daad beteekende een tot op heden voortdurende instelling, ngóoxvoiq, het ceremonieele uitgieten (.tQoG%éeiv, Exod. 24 : 6) van het bloed, zoover het bij de offers geschiedde, hier bepaald het strijken van het bloed aan de posten.^ Men lette op de allitteratie nioxei xs^oitjxsv, 7taö%a 7iQÓ6%voiv. O o}.o9-QSva>v, de verderfengel, zoo geheeten Exod. 12 : 23. Oiyyavct gewoonlijk met den genet., hier als meer met den accuss. of men moet niet vertalen: opdat de verderver hun eerstgeborenen niet zou aanraken maar: opdat die de eerstgeborenen verdierf, hen niet zou aanraken. Ta xq<dToroy.a, te nemen in den ruimsten zin van menschen en dieren. Ook dit was een geloofsdaad, waarin Mozes Israël voorging, hij moest van te voren aannemen, dat die verdervende engel komen zou en dat hij de Israëlietische huizen, waar het bloed aan de posten was, zou voorbijgaan. Bovendien was het instellen en houden van het Pascha een geloofsdaad, omdat het wees op de hemelsche bevrijding, ja op het werk van den Messias. Ook het woord 7tQÓGxvCi§ wees daarheen, het doet denken aan de offeranden.

29. Slechts drie feiten worden uit de geschiedenis van Israël met name genoemd. Die drie zijn voldoende om te laten zien, dat het volk door het geloof geworden is, wat het was, een vrij volk, wonend in eigen land. In vs 29 worden de Israëlieten zelf subject in aansluiting aan avvüv, vs 28, wel met opzet, opdat naast het groote geloof van Mozes ook dat van het volk zou uitkomen. Ook dat moet ten voorbeeld zijn aan een groep, als de geadresseerden, die als geheel den moed schijnt te hebben verloren. Het geloovig volk deed een groote daad, die het tevens onmogelijk maakte om naar Egypte terug te keeren, vgl. vs 15. Eigenaardig is, dat eerst óia^aivo> met den accus. is geconstrueerd, daarna met tftcc c. genet. Niet

1)_ Geheel onmogelijk is de verbinding van dónurov met èv.cinriniyït-v wellicht niet, vooral niet als men dit laatste verbum vertaalt: hield hij den blik onafgebroken gevestigd, zie G. H. Whitaker, Expos. Times,

2 7 (1915)» ■ 186, maar in het tekstverband kan iitKQTÉQriGEv, dat vaak absoluut gebruikt wordt, eerder een object missen dan óoaiv.