is toegevoegd aan uw favorieten.

De Post-acta of Nahandelingen van de Nationale Synode van Dordrecht in 1618 en 1619 gehouden, naar den authentieken tekst in het Latijn en Nederlandsch uitgegeven en met toelichtingen voorzien

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hiervan was wel, dat het daartoe niet genoeg was, den Latijnschen tekst der confessie, die in de Harmonia Confessionum stond afgedrukt, op enkele punten te verbeteren, maar dat een geheel nieuwe vertaling van de confessie moest gemaakt worden, omdat de vertaler van 1582 nog al zeer vrij met den tekst had omgesprongen, gelijk reeds bij Art. 22 gebleken is. Daartoe had het de commissie aan tijd ontbroken, en de Synode legde nu deze taak op aan Hommius 1), wiens correct Latijn beroemd was en die zelf reeds een Latijnsche vertaling der Confessie geleverd had 2). De revisores der Acta Contracta werden gemachtigd om dezen Latijnschen tekst der Confessie na te zien en goed te keuren 3). Nog in hetzelfde jaar verscheen bij Canin en zijne medestanders de Confessie in het Nederlandsch en Fransch onder den titel: Belydenisse des Gheloofs der ghereformeerde kercken in Nederlant. Overghesien in de Synode Nationael laetst ghehouden tot Dordrecht, Ende uyt last des selven uytghegeven, om voortelen inde Nederlantsehe Gereformeerde kercken alleen voor autentyck ghehouden te worden. Toen in 1621 de Acta Synodi werden uitgegeven, heeft Hommius in de 146e zitting den Latijnschen tekst der Confessie opgenomen 4), waardoor wel eens de indruk is ontstaan, alsof deze tekst in de Generale Synode was

1) Voetius, Pol. Eccl. t. IV, p. 62, zegt, dat de vertaling aan Hommius is opgedragen.

Heyngius meldt alleen dat de Synode besloot, dat „het Latynsche Exemplaer daernaer (d. w. z. naar den Nederduitschen en Franschen tekst) oversien end gestelt sal worden" <P- 215)-

") Hommius gaf dien tekst, gelijk reeds vroeger gezegd is, in zijn Specimen Controversiarum Belgicarum Seu Confessie Ecclesiarum Reformatarum in Belgio, 1618. Deze tekst is niet een nieuwe vertaling, maar de Latijnsche tekst van de Harmonia

Confessionum, alleen hier en daar iets gewijzigd, waar de Latijnsche vertaling te ver afweek van den Hollandschen tekst. Zoo vindt men in Art. X.XII bij Hommius de

woorden: et tam multa sanctissima opera, quae pro nobis praestitit (p. 78). Hommius heeft, toen hij in 1619 een nieuwe vertaling leverde, daarbij gebruik gemaakt van zijn

vroegeren arbeid, maar het verschil tusschen de editie van 1O19 en het Specimen van

1618 is veel grooter dan dat tusschen het Specimen en de Harmonia Confessionum. Men kan gerust zeggen, dat de vertaling van 1619 een nieuwe is.

8) Zie pag. 282.

*) Acta Synodi, pag. 299 en vv.