Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Bredasche Courant" 19 Nov. 1920.

Zoo is dan ook deze sterke gevallen!

Dr. Abraham Kuyper is niet meer.

En met dezen éénen volzin sluit een geheel hoofdstuk af der geschiedenis van Nederland. Want het leven van dezen man is zoo vruchtbaar en veelzijdig geweest, dat de Nederlandsche geschiedschrijver na eeuwen nog van hem zal moeten getuigen: Hij was een groot man, die meer dan één bladzijde van het Nederlandsche geschiedboek blijft opeischen.

Met Dr. Kuyper daalt ten grave een man die op menig gebied een reus en een genie mocht heeten.

Daartegenover zinken de fouten, die ook het leven van dezen man aankleefden, en die men vooral moest zoeken op politiek gebied, verre in het niet. Doch al had hij op dit laatste gebied zijn fouten, van den anderen kant trad ook op politiek gebied (vooral in de jaren der coalitie en van zijn ministerschap) zijne reuzengestalte op den voorgrond en mocht hij terecht aanspraak maken op het praedicaat van een: groot staatsman.

Slechts op één terrein was deze reus niet groot: n.1. als diplomaat! Hoe minder hij zich op dat terrein bewoog (en dat wilde hij helaas niet steeds inzien) des te beter het voor zijn prestige en voor dat van zijn land was. Wij herinneren ons nog heel goed, dat in de moeilijke jaren der regeering van Cort van der Linden, toen Dr. Kuyper in zijn Standaard zijne pro-Duitsche gevoelens den vrijen teugel gaf, menigeen opmerkte: „Gelukkig dat die geen Minister meer is, want met zoo'n impulsief man als Minister ware Nederland zeker niet uit den oorlog gebleven." En inderdaad, daar lag een kern van waarheid in deze bewering. Als diplomaat, als internationaal staatsman miste Dr. Kuyper datgene wat een diplomaat in de allereerste plaats moet bezitten: kalmte en koelbloedigheid.

Maar nog eens: deze fouten, deze tekortkomingen wegen in de verste verte niet op tegen de onschatbare verdiensten en onmiskenbare talenten, die op zoo menig ander gebied dit genie in zich vereenigde.

„Het Centrum" 10 Nov. 1920.

Ter gelegenheid van zijn 70en verjaardag, in 1907, hadden wij een onderhoud met Dr. Kuyper, waarin de anti-revolutionaire leider en staatsman ons het een en ander verhaalde uit zijn leven, zijn eerste optreden op publiek terrein, de samenwerking met de Katholieken enz.

Wij meenen goed te doen uit dat interview, dat de meeste lezers zich wel nauwelijks meer zullen weten te herinneren en anderen

Sluiten