Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

omdat men kwaalachtig is zal altyd, in Bekrompen heid Jevonden

worden." En dan volgt er een aanbeveling van „de

Calvyn bitters, die zoo een grooten afgang hebben by it volk, omdat het geneest." Toch ook een bewijs, welke faam B a v i n c k vooruitzweefde.

Nu kwam L o u i s v i 11 e aan de beurt. Natuurlijk nam het echtpaar B a v i n c k zijn intrek bij de familie D o s k e r. Over Dr. Dosker licht mevrouw haar dochtertje in: „Mijnheer is een grappige gezellige man, die nooit uitgeput is in geestigheden. Een heel ander type van professor als vader." Daar maakte B a v i n c k juist den strijd voor de presidentsverkiezing mee. Met zijn vriend Dosker trok hij er op uit. Hij hoorde er Ta'ft en Bryan, die beiden met reeds schorre kelen demagogische speeches hielden.

Ook Washington stond op het reisprogram. B a v i n c k s lidmaatschap van het Nederlandsche comité voor de Hudsonfeesten, welke het volgende jaar zouden worden gevierd, bood gereede aanleiding een audientie bij den president aan te vragen. Het onderhoud duurde slechts vijf a tien minuten. Roosevelt maakte op hem niet den indruk van een buitengewone persoonlijkheid. Hij leek hem meer een alledaagsch burgerheer. Vanzelf liep het gesprek over de komende feesten. Ook deelde de president hem zijn jachtplannen in Afrika mede en vergat niet te memoreeren, dat hij van Hollandsche afkomst was.

Princeton vormde het eigenlijke doel van de reis. Daar moest hij zijn Stone-lezingen houden. In de woning van Dr. V o s kon hij zich rustig de laatste voorbereiding gunnen, welke voor een groot deel bestond in het maken van coupures. In dat opzicht had hij in de weken, welke hij in Amerika doorbracht, reeds ervaring opgedaan. Mevrouw B a v i n c k had aan haar familie in Nederland haar verwondering te kennen gegeven over het Amerikaansche volk. Naar zij schreef was men „onvermoeid om preeken te hooren, doch voor wetenschappelijke lezingen is geen publiek te vinden. Al doet men nog zoo zijn best om eenvoudig en helder te zijn, van geleerdheid of om wat moeite te doen iets in te denken zijn ze bang." Spoedig evenwel was B a v i n c k achter het geheim. Hij kortte zijn lezingen sterk in, liet de geleerdste gedeelten achterwege en nu gingen zij erin als klokspijs. Ook op zijn Stonelezingen paste hij

Sluiten