Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ISRAELIÈTEN. 327

men had Abner hem reeds voldoende berigten gegeeven. 't Liep egter na den dood van Isbofeth, die flegts twee jaaren regeerde, nog eenen gcruimen tyd aan, eer de zaak haar vol beflag kreeg. David liet den Hammen zo veel tyds als zy zeiven wilden. Dat zy hem tot hunnen Koning zouden verkiezen, was wel reeds eene uitgemaakte zaak; maar men fchynt egter over de voorwaarden, op welke de Hammen zig aan hein onderwerpen zouden , nog, geduurende eenige jaaren, gehandeld tc hebben.

Mogelyk draalde men hier te langer mede , omdat de gefteldheid der dingen tegenwoordig niet meer dezelfde was als ten tyde van Samuel, toen men met zo veel drift aandrong,dat 'er toch maar,hoe eerder hoe liever, een Koning verkooren mogt worden. Tegenwoordig was het de natie niet meer, gelyk eertyds, flegts in 't algemeen om eenen Koning te doen, naardien de ondervinding haar geleerd had , dat zy met eenen ruwen geweldenaar , even weinig, als met eenen weeken Regent, gered was, ïïierby kwam, dat, hoe gunftig men ook jegens David gezind was, men egter niet nalaatcn kon , te overweegen , dat, wanneer de kroon eenmaal erllyk was, zy niet altoos van eenen David gedraagen zou worden.

Langzamerhand egter onderwierpen zig alle de ftammen, en allen vrywiUig, Hebron was de vergaderplaats tot eene alge. meene huldiging. De Vorften der ftammen en de Hoofden der geflagten verfcheenen daar X 4 met

David. ii. Hoek. ii.

hoofdst,

Volksvergadering t« Hebron,

Sluiten