Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

t) Avrö.

IJl. Bofk.

MI. Hoofdst.

488 GESCHIEDENIS der eenigfte oogmerk was; en men hem met eenige nadere bevelen aan Joab weder belasten zou. In plaats van bem terftond weder naar het leger te rug te zenden, ('t welk Urias verwagttc,) werd hem op het verpligtendfte aangezegd, dat hy zig nu voor een paar dagen in zyn huis begeeven , cn zig daar, ter verkwikking van de moeilykheden van den veldtogt en der reis, verlustigen mogt.

Naauwlyks buiten het paleis gekomen, „ volgde hem een gefchenk agter. na"; — eene menigte lekkere fpys van 's Konings, tafel. Zo veel eerbewyzingen moesten hem verwondering baaren; hy gaf (met of zon-; der vermoeden,) duidelyk te kennen, dat hy zo verpligtend een gedrag van den kant van 't hof niet gewoon was ; want,in plaats van zig in gevolge deezer eerbewyzingen t'huis te verlustigen cn zyn gemak te nee* men, bragt hy zelfs niet eens den nagt in zyn huis door, maar nam zyne nagtrust naast xle poort van het paleis, by de koninglyke lyfwagt. David,die 's mans gangen naauv^keurig liet nagaan, gaf hem den volgenden dag zyne verwondering over dit gedrag te kennen; doch ontving een antwoord ,welk voor hem zo befchaameud, als den.wakkeT ren man waardig was: ,, De heilige kist, „ Israël en Juda, bevinden zig tcgenwoor„ dig onder tenten; Joab, myn heer, en „ alle de troepen onder zyn bevel, zyn gc,', legerd op het öpene veld, en zou ik in myn huis gaan, om te eeten en te drinken en te licfkoozen? Zowaar als myn

Sluiten