is toegevoegd aan uw favorieten.

Eduard en Charles.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

- B R I E V É N

myner vrienden wenschten my hier mede M luk; als ik hunne gelukwenfchingen aannam, Rond Bentley zeer driftig op, 't zy hy door zyn afzyn 'er nog niets van had vernoomen, althans hy vroeg my met eene gemaakte grim lach: gyfeherst zeker, Milord? Ik antwoord* de, dat, wel verre van tefchertzen, ik de waarheid fprak, dat gantsch Londen reeds wist, dat ik het geluk had van Charlotte met haar vaders toeflemming te beminnen, en dat,;ik binnen twee maanden met haar in den echt zou treeden.

O ! ongehoorde verwaandheid, riep hy beleedigend 'uit, van waar zoude deeze fchielyke kennis ontflaan zyn, daar ik reeds zeedert drie jaaren , met dat oogmerk, daageJyks by Milord verkeerd heb, en Milord,

my, noch myner familie ongunftig was. ~

Ik antwoordde hem koeltjes, dat zyn reis hem dan noodlottig was geweest, dat voor het overige de uitkomst hem de mogelykheid daar van zoude doen zien; myne koelzinnigheid maakte hem woedende, hy hoonde my geweldig, en de woorden Wierden zoo heevig, dat hy zyn degen trok, en my dien in het hart zoude geftooten hebben, zoo ik niet tot verweering den mynenfchielyk gegreeperi

had,