is toegevoegd aan uw favorieten.

Schetzen voor het menschelyk hart.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

)

Maar, helaas! nu is hy heenen,

daphne mift haar' eerften vrind! —• — O, gevoel der huwlyks liefde!

Als gy tedre har:en fnoeit, Is die band, 'c is waar, een Eden,

Dat ons in den hemel voert: Maar als eens — één van die hanen

Wegzinkt in de duisternis, Voelt, het droeve nagelsa'ne,

Welk een fchok die fcheiding is! ■ Dood! dan, in die oogenblikken,

Gaspt de grenspaal van de fmart; 't Eerfte tydpunt der verfcliciding,

Hrandt, als kookend lood, op 't hart! ; Dan verbergt de zon haar ftraalen,

Dan pakt wolk by wo'k op één: Dan, by dat geducht ontfiaapen,

Woelen woede — cn angst dooréén j -« Ach ! toen, op zyn hart gebogen ,

!k myn vveêrhelf: derven zag; Trok het floers dat hem bedekte.

Nevels op myn levensdag! __ Myne ziel vloog met de zyne;

*k Zeeg gevoelloos aan zyn kniênt, En bet koud van den verftorvnen,

Deedt my 't 2wart der dooden zien! . . •>