Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EENE FRANSjCHE GESCHIEDENIS 2?

zich naar de eerstgemelde keerende , allen myne tegenfpoeden zyn u thans bekend, en ik kom hier om aan uwe voeten troost te erlangen wegens myn droevig lot,- myn geheim, dat my zo zwaar op het hart lag, is u dan ontdekt! nu weet gy de rede van myne weigering, en wat zich tegen myn geluk aankant.... Het is inderdaad eene droevige

zaak, Valmiers! Ik gevoel alle de yslykheid van uw lot! Ach! het is. dan onmooglyk!.... Dit is eene onoverkomelyke hinderpaal! helaas! dit is onherftelbaar. o Blind en ontmenscht vooroordeel! .... Het is dan waar, Mynbeer, dat uwe ouders u verzaakt hebben? Ja, Mevrouw, zy, die my het leven gegeven hebben , zyn tevens de oorzaaken van myn onherftelbaar ongeluk. Maar hoe, zou uwe lieWe ook onderworpen zyn aan deeze ongerymde en ontmerischte vooroordeelen? Wat my betreft, Mevrouw, ik gevoel, dat niets my van gevoelens zou kunnen doen veranderen, of aftrekken van die liefde, welke my voor altoos aan u verbind; zelfs wanneer gy in de üiterftearmoede gedompeld , of van de allerlgagfte geboorte waart, met één woord, wanneer gy u in rnyn' toeffiand bevond, dan zou dit nog myne

lief*

Sluiten