is toegevoegd aan uw favorieten.

Resultaat van mijne meer dan vijftigjaarige overdenkingen over den godsdienst van Jezus, benevens een bijvoegzel tot de geschiedenis onzer eerste ouderen.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

234 D O O p.

Het Formulier, dat de Zaligmaaker bevoolen heeft bij deeze handeling te gebruiken, is zo gepast ter zaake en zoo verftandig, als 'er ooit iets zijn kan. Het luit eigenlijk : „ doopt dezelven „ naar den Vader, den Zoon en den Heiligen „ Geest." In den naam des Vaders is eene Oosterfche fpreekwijze, en betekent niets meer dan naar den Vader. De Vader is God, en Hem als onzen Vader te befchouwen en dus te noemen, dit was het, waartoe Jezus Zijne Difcipelen gerechtigt heeft: Hij is ook weezenlijk de Vader van alle menfchen, en voornaamlijk van die geenen, die Hem eerbiedigen. De nieuwe kristenen, die, grootendeels, voordeezen, afgodendienaaren waren, werden hierdoor verpligt, om, voor eeuwig, den afgodendienst vaarwel te zeggen en den waaren God, den Schepper des Hemels en deiaarde alleen aan te bidden: eene bij het toen ter tijd nog in zijn bloei zijnde Heidendom hoogst noodzaaklijke herinnering! Johannes, den kristenen die groote weldaad, dat Jezus hun den waaragtigen God had leeren kennen, op het einde van zijnen eerften Zendbrief voorgehouden hebbende, befluit met deeze woorden: kinderen! bewaart u zelven van de afgoden (*). Door de woorden, doopt dezelven naar den Zoon, worden nieuwe kristenen verpligt Jezus voor den 'Mesfias te erkennen : en door de laatfte woorden, naar den heiligen Geest, worden dezelven verpligt de leeringen

der

(*) i Joh. v: ai.