is toegevoegd aan uw favorieten.

Tooneelspelen voor het hart.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ipa DE MINTFERIGE

dan op Fredrik en de fnoode verleidfter gevefligd» Daar heen trekt my myn hart.. . Ga niet voort met uwe aanmerkingen. Laat my denken — Iaat

my zuchten laat my aan my zelve toch over,

en houd u verzekerd, dat ik tegenswoordig geene andere taal dan die van myn hart verlla, en naar geene raadgeevingen, dan die door myn gemoed uitgedacht en ukgefproken worden , kan luifteren. . .

D orcjls, (zich van haar afwendende.)

Ik meende, dat ik u kende, maar ik ben in myne meening bedroogen. Zeker, gy hebt, in al den tyd, dien wy met eikanderen geleefd hebben , den waaren ftaat van uw hart verdonkerd en begint nu eerft, uit uw eigen caracTer,te fpreeken ; of, de redenlooze gebelgdheid en minyver, die u thans ontftecken, berooven uw gemoed van die gezeggelykheid en dat wantrouwen op uw eigen verffand, dat gy voormaals, in uwe driftigfte oogenblikken, deedt blyken. . . .

Juliana.

Indien Fredriks ontrouw door een getuige minder geloofwaerdig feilbaarer dan gy, gezien

was, myne overtuiging zou, ten aanzien zyner misdaad , twylfelachtiger en ik zou dan daarom gemakkelyker tot het oordeel van anderen zyn overtehaalen . . . maar nu — nu 'er geen de minfte twyffel voor de zaak is, nu dezelve my alleen betreften gy noch iemant gevoelen kunt, wat ik gevoele, nu

wil