is toegevoegd aan uw favorieten.

Opera juridica.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

T R I P E R T I T A. m

AAA.0 Si fivoïf aAAoi <fê dvroïft fiitariy,

ld eft:

Hinc fibi certatim gentis de more comati Vinaparant Gr dji aere dato, fulgenteque ferro> Tergoribusque, bubusjed £5? mancipiisque,

Diverfae fcholae au&ores (/) contra fentiebant: aiiudque eiTe exiftimabant permutationem rerum, aliud emptionem & venditionern: alioqui non poffe rem expediri, permutatis rebus, quse videatur res veniffe, & qux pretii nomine data effe: nam utramque videri & veniffe, & pretii nomine datam effe rationem non pati. Sed Proculi fententia dicentis permutationem propriam effe fpeciem contradus a venditione ièparatam, merito praevaluit: cum & ipfe aliis Homericis verübus (m) adjuvabatur, & validioribus rationibus argumentabatur: quod & anteriores divi Principes f n) admifenmt, & in noftris Digeftis lacius %niücatur.

ï 3.

(O ÏSIerva ck ProcuZus, quos laudat ck fequitur Paulus d. I. 1. §. 1.

(m) Etiam relatis. in d. I. 1. §. i. Sed miremur & nos merito qui ex verfibus iftis id probaverint > cum notum fit, quod poè'tas metri neceffitas excufet uti docet Quinti/ian; 1. Injl. orat. 9. Nam ■ - - - - verba negant communia Mufai I uti fcribit Claudian. ad ALternal. & nemo ! ignoret quod ait Lucianus in Demofthenis encomio. to i>j nu^tiHa* <pJAo» êAêim^ov. Poe'tis conceffa eft maxima libertas. Nam fi vel philofophus vel orator vel hiftoricus fcripfiffet emptionem effe permutationem nullus tamen qui vult videri fapere, ideo id dixerit. Rerum enim vocabula funt immutabilia» /. 4 pr. de legat. I. Quare nos turbare non debet quod emp- ( tio a Platone de LL. lib. 8. dicatur «aA«yij id eft mutatio: quodque Cicero in 1. contra Ruil. de L. Agrar. ajat,- ut pofifeftïonis invidiam pecunia commutent : ck Apulej. in apolog. panem precio mutavi: Nam ibi Tullius mox fubjicit ; accipiant, quod cupiunt, dent quod retinere vix poffunt: Cum tamen in emptione non fit neceffe rem dari, atque ita per ea non folum, quee mc refert Juftinianus, fed & per illud diftinguatur a permutatione, in hac enim res debet fieri accipientis atque ideo porro non recipit rem alienam. I. 1. pr. §. 3, de rer. permut. quod utrumque aliter diximus obtinereinemp-

]

1 tione ad pr. h: t. ck annotavit Scholiaftes I Bafilic. ad d. I. \. Ut. a. Deinde emptio folo confenfu perfefta eft, fed permutatio demum a re data utrinque initium capit: d. I. r. pr. & §. 4. uti annotavi. ad §. fi. L de oblig. ubi & dixi quodpermutatio fit contraélus innominatus. Cui non habebitur contrarium quod elegans & vetuftius emptione ei fit nomen. ariftot. 1» Polit. 9. quodque adhuc hodie apud illos populos, apud quos numuseft ignotaSj fola fit in ufu, quia contra&us i is dvcküt nominatus, qui parit acbionem \ fibi cognominem , at ex permutatione I coepta ad eamperficiendam, nafcitur ac-. Ltio praefcriptis verbis, uti annotavi ad I §. j. b. t. Nam ii a nemine adhuc quid üt datum; nondum eft permutatio; fed ejus placitum , quod paémm eft nudum, nec a&ionem ullam jure civili parit. I, r. § 2. de rer. permut. I. 3. C. h. Quod hodie mutatum eft moribus. Vide ll. Clivenfi municip. tit. 162. apud me in tratc. de jure in re ad rem c. 31. n. 36. Diftert autem permutatio a contracbu do ut des: illa enim contrahitur, ubi res aequivalens ex intentione agentium pro re datur, hic autem ubi non item: & ita non in pöfteriore, uti in ifto, habebit locum condicfio utiiis ex l. 2. C. de refcind. vend.

(n) l. pen C. de rer. permut.

Ck 2 '