is toegevoegd aan je favorieten.

Het waare genot des levens. In brieven.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

PLICHTEN EENER. MOEDER. iS£

gerezen: met een innerlijk gevoel van haare nieuwe waardigheid, wandelt zij met een majestueufe tred en een bezorgd geklok onder hen, zij beveelt, zij raadt, zij roept,' met onderfcheiden, en voor haare milde kleinen verftaanbaar geluid; wanneer zij zig te ver verwijderen, of als de fterke den zwakkeren verdringen wil, of wanneer een roofvogel in de lugt zweeft en gevaar hen dreigt, word haar geroep fterker, en haare uitgebreide vleugelen tot een fchuilplaats aangeboden. Hoe fchuw zij anders wezen mag, hoe fnel zij voor een jagend mensch wegvliegt, ml ftaat zij alle gevaar, en zal eer zig wanhopig verdedigen, dan haare jongen in gevaar laaten; geef haai' voedfel, hoe gulzig zij anders is, nu roept zij eerst haare jongen en laat dezen zig ■ zat eeten.

Mijn zagtmoedig duifje, anders gewoon te eeten uit mijne hand, zal in de hand pikken, zoo dra het zijne jongen broeit, uit vrees dat ik haar die ontroven zal; komen de jongen te voorfchijn, een lief gekir der beide ouderen, is het geboortelied der vederlooze kinderen, en tekent de vreugde en het genoegen met welke zij de opkweeking en befcherming van hun kind op zig neemen.

pe vogeltjes in het bosch vliegen, zoo M 5