is toegevoegd aan uw favorieten.

Rudimenta, of Gronden der Nederduitsche spraake. Uitgegeeven door de Maatschappij: tot nut van't algemeen.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

MEDKR DUITS «Ht SP.RAAKE. Sg»

I. Het korte rustteken of de Comma, das getekend £,].

2- Het langer rustteken, of de Comma puntt; dus getekend [;].

3. Het derde het teken van volflrekte rust, waarmede een volzin geflooten wordt; da punEt genoemd [.].

4. De Dubbele punt} [:] een teken niet alleen van langer rust dan de Comma punól: maar ook dienende, o'm toonverandering aanteduiden, waarom het voor de woorden maar, doch en •want geplaatst wordt; en vervolgens ook gebruikt wordt, om te plaatfen vpor eenige woorden uit den eenen of anderen fchrijver aangehaald, of welke de befchrijving van iets bevatten.

5. Het Vetwonderings teken, dus [!J getekend en achter eene uitroep geplaatst

6. Het Fraag-teken alleen achter eene vraag gebezigd [_?].

Behalven deeze komen nog te pas: het teken van inlasfing fl — dat van tusfchenredeuO — het koppelteken [ - ]. Het deelteken £ ■•} gebruikt, wanneer in een woord twee klinkletters naast elkander komen, die ieder op zich zeiven moeten uitgefproken worden; en als dan boven da tweede letter geplaatst. —De dubbele Comma ] dienende, om eene rede van belang, van een an« der ontleend, aanteduiden. Het teken van fcherpe toon [éj dat van zwaar en toon — dat van

den omgeboogen toon f_ ê ] en eindelijk de, in fom-

mige gevallen gebruiklijke wagttekens. [ ~\

waar bij men nog voegen kan de fomtijds gebruiklijke flippen [.... ] als beletfel tekenen of tekenen van zinsafhreeking; benevens het afdeelingsteken, of de Paragraaf [ § ]. — Allen breeder behandeld in meergenoemde Verhandeling.

F 2 XLIÏ.