is toegevoegd aan uw favorieten.

Leerredenen.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

78 Jesus, het vooibeeld

vergift der zonde. Hoe gedroeg hij zig nu ? Zogt hij het zinnelijk vermaak, of fchatten, of aanzien ? Indien de onverfchilügheid omtrend alle deze dingen, zoo vuurig begeerd van dwaze Stervelingen, behoort tot het karakter van een wijzen , dan is Jefus de wijze, de eenige wijze, die er ooit geweest is. Het zinnelijk vermaak had voor zijne deugdzame ziel geene bekoorlijkheden. Hij wasonverfchiilig omtrend alles, wat tot het gemakkelijk genot des levens dient. Bejegende hem zoo iets op zijnen weg, hij verwierp het niet, maar nimmer zogt hij het angstvallig. Rijkdommen te vergaderen was zijn werk niet. Hij was arm, en hij was het vrijwillig. De goudkisten van den rijkaart maakten zoo min zijne begeerte, als zijn nijd gaande. In overvloed te leven was bij hem onbekend. Hij leerde aan anderen de driftige zugt naar fchatten beperken, en hij zelfs had er geene, fchoon hij ze konde hebben. De eerzugt kende hij niet. Zijn geheele levensplan was ftrijdig met die drift, die eer bij menfchen zoekt. Wilde men hem eerbc wijfin gen aandoen, hij ontweek ze, hij verbergde zig in de eenfaamheid. Nimmer zag men hem de voornamen onder de Joden vleien, nimmer flreelde hij het volk, nimmer bewees hij aan een mensch eenige gunst, om geëerd te worden. Jefus was te groot, te verheven; hij

dagt