is toegevoegd aan uw favorieten.

Brieven van Abraham Blankaart.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

abraham blankaart. 177

komt de mensch wel eens tot nadenken, en gaat ook naar: hoe komt men zo een groot SinjeurV Is dit alles eerlyk gewonnen geld ? Öf is het meest "zo wat met een lang lang lluiktouw onder water door gefleept? Dan is het , ja dit en dat was meer loos dan aerlyk; in dit en dat geval heb ik het Land zyne rechten onthouden. Èn daar zit men dan in de naarheid, en vol vrees ,, dat men van dit alles in den grooten Dag geen rekenfchap zal kunnen doen ; kort gezeid , men ziet, dat men onnut yoor zich en nadeelig voor anderen was; en dit kan juist geene vrolyke denkbeelden aan de hand geeven ; want die doorns zaait, zal onkruid maaijen. Dan is Holland in last , vooral, als de haastigftcn zo wat met de jaaren gevlogen zyn; dan zucht men eens, dan bidt men eens, zo goed als men geleerd heeft; men neemt voor, om de Hukken geheel anders te zetten; nu zal men wyzer zyn, en zo onverantwoordelyk niet meer doen: Dit Haat het Geweeten heel fchoon aan; het begint wat zachter toon te voeren ; onderwyl zit het fchehns Vernuft, en lacht in zyn vuist, wel verzekerd , dat die het alles wel goed zal maaken. —é „ Hoe zit het? vraagt het. Wil je fyn worden? Denkt gy den Hemel te winnen , door een lui befpiegelend leven ? Hoe nuttig zyt gy als Koopman; hoe veele huishoudens leeven door uwen Handel; hoe veel voordeel trekt uw Vaderland, door uw iever, terwyl het u met een ookvoor11. deel.' M dee-