is toegevoegd aan uw favorieten.

Emma Corbet, treurspel.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TREURSPEL. 77

vergeef het my; 2org voor Emma en myn kind!... ik heb u altyd hooggeacht.

corbet, met eene door droefheid verfiaauwde ftemme.

Gy hebt my nooit misdaan; ik — ik was de misdaadige.... (zyne handen opheffende?) Hemel!... Hemel! ontferm u myner, ruk den vader weg en — behoud den zoon!... (hy omhelst Hammond.).

hammond.

Ter liefde van myne rust, vader! wees bedaard!

corbet, als in verweiffeling.

Bedaard?... wat vergt gy van myn hart?... Mis ik niet reeds Eduard? — ftierf uwe zuster niet krankzinnig ? en nu gy ?... en nu, Emma ?... ook— ook beiden aan den oever des doods!... Hemel! Hemel! zoo veel toch kunt gy goedertieren Opperwezen niet van één mensen vergen!

emma.

Vader!... vader!... eenmaal zullen alle die ellenden ophouden!

corbet, zeer bitter. Zy zullen voor den misdaadigen flechts vermenig-' vuldigen! Ach! myne lieve, brave kinderen! berkley, den ouden Corbet van het bedde

verwyderende. Vriend! vermoort uwen zoon niet!

corbet, overkropt door weedom. Ik Zal ftille zyn! — weenen en — fterven!..1.

Qy