Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

14 DE GELYKHEID

Zulk een verfcheidenheid befpeurt men in de wenfchen, Begrippen van 't geluk en zinlykheên der menfehen , Tot hun behoud veréénd door d' ongelyken band, Waardoor de Schepper 't ah", met'wysheid, houd in Mand. Gelyk de takken van 't geboomte in kracht verfchillen, Daar 't zuidenwindje Mraks den eenen tak doet trillen, En de andre 't ftormgeweld des noordenwinds veracht, Op de eigen wyz' verfchilt de mensch in ligchaamskracht : Daar deeze, in 't worstelperk, zyn Merkte fier doet blyken, Moet de andre voor den arm zyns mededingers wyken. Gelyk het leeuwenras verfchilt in Merkte en moed, En 't eene ros het andre, in 't renperk, zwichten doet, Zo ongelyk is ook de mensch in ligchaamsgaaven: Dc eene is in 't handwerk fiks, daar dc andre vlug kan draaven: Deeze is een Hercules in Merkte en rappe leên, En de andre, zwak van knièn, blyft naauwlyks op de been, Gelyk de fyne reuk , de wachtsheid, by de honden Ter jagt of wacht gebruikt, verfchiilend word bevonden, Zo is ook by den mensch in zielkracht onderfcheid, Verfchil in wys beraad en in voorzichtigheid: 230 Een

Sluiten