Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

32 de indianen;

bat, wreed verfchcurd , en rood vanbloed, eerst verseh Noch zwerft aan Hosfielegaas ftrand, (vergotel1 >

ó Schimmen , in geen fchors des ligchaams meer befloten! Zweeft aan , ontfangt onze offerand'.

DERDE INDIAAN.

Komt, broedren! dat uw gramfchap blaak'!

Boet, boet-in 's vyands hart uw wraak! Verlengt zyn gruwzaam wee;de foltring ke-nn' geen palen!

Dat elke zenuw pynlyk krimp'! Hetwoud,en't huilend ftrand,moet zyn gekerm herhalen,

Terwyl men 't fmaadlyk hier befchimp',

VIERDE INDIAAN.

Gy, ftonnen, gierend door de lucht!

Voert, in uwe onbeperkte viugt, Zyn weeklage over 't ruim der wentelende golven.

Zyn nïaagfehap, om zyn lot begaan, Weene, op die droeve mare in diepen rouw bedolven.

Aan d'andren zoom van d'oceaan, NEIDAN, met eene dreigende houding, zich naar Sidney wendende.

Nooit, nooit, hervind ge uw vaderland!

Nooit drukt uw voet het Britfche ftrand ?

Nooit kuscht ge uw maagfehap weêr!nooit, nooit, omhelst ge uw vrinden!

Hier, waar u de angst des doods beftryd, Hier zult ie in 't vi il Je woud met fchande uw grafplaats In d'opgnng van uw' levenstyd. (vinden,

SI D-

Sluiten