is toegevoegd aan je favorieten.

De onechte zoon, tooneelspel.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

(

TOONEELSPEL. 09

vijf jaaren; ik heb mij* geseeven alle moeite, die mooglijk was, om te vergeeten geheel en al het Duitsch. Wat zegt gij, mijn freule! De Duitfche taal, is zij niet ontbloot van alle grace? en ten hoogften flechts fupportabk in zulk een' fchoonen mond ais de uwe. Het eeuwige ratelen en klateren, en ftooten en gorgelen; a tout moment, men floot zich, men ftruikelt, het vloeit niet, het rolt niet. '— Men wil par exemple eene declaration d'amouf doen, men wil een recht 'chef d'oeavre van welfpreekendheid vertoonen . . . verftaat ge; men beeft 'er op geftudeerd . . . HelasI Naauwelijks één douzijn woorden zijn gebezigd, zoo haakt de tong nu hier» dan daar; de tanden raaken pêle mële onder eikanderen; het verhemelte twist met de keel; en zend men niet fpoedig een douzijn franfche woorden agterna, om alles weder in behoorlijke orde te brengen, zoo rtsqueert men om de fpraak voor eeuwig te verliezen, en convenieert gij daarvan, mijne freule! het kan ook niet anders zijn: hoe? waarom? dewijl wij geene celébre genies hebben, door welken de fmaak ver-* eenigd is. Wel is waar, ik weet wel, de Dtiitfchsra piqueeren zich thans van goüt, van leUure, van bellm lettres; daar is een zekere Monfisur Wieland, dia heeft zich verworven eenige renommé, door een paar fprookjes, die hij overgezet heeft, uit de millg &? une nuüi Maar, mon Dieul het origineel is toch altoos fransen»

G 2 ïa-