Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ZANG. *$

Het noemt zich meester van den ongemeenen vloed ;

En eigent zich al 't flib, waar meê hij is beladen,

Dat boomen heerlijk groeien doet,

Als waer 't zijn eigendom, dat 't huis hoort in zijn' kaden;

En daed'lijk groeit zijn woede en fpijt,

Wanneer een kleene klont zagt naer deeze oevers glijdt.

In 't eind, zo deze {treek, ooit dugt voor valfche vrinden, Zij dugte 't rijk van d'overzij: Zij voege, wilzijzelvs, zulkeenen Vijand vinden, Die onverzoenbaer is, er wis geen' tweeden bij.

De Naneef zal het noo verklaeren, Wanneer hij 't vreemd verfchijnzel ziet, Dat, Jaeren agteréén, deez ftreek en dit gebied Voor 't oog de beste vrinden waeren; En zich verbonden hand aen hand, Tot nadeel van het ander land.

Dit averegts verbond, dat aendruist tegens 't oordeel Is louter, 't haet'lijk werk der al te hooge magt

Van

Sluiten