is toegevoegd aan uw favorieten.

Gedichten voor het oude tooneelgenootschap Veniam pro laude.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

%}b ERNSTIGE en BOERTIGE

En, al is zij aan Ziae ebooren , Zij mag de Zwiep wel klappen hooren. Jaep.

De droelij! Sijmen, jai draeft hart.

S y m e n. Ik maek gien moordkuil van mijn hart. Avous! der eere van je Trijntje! Wat dlinkje, zou je deur dat Wijntje, Niet geurig worden nae je wijf ? Kedaar! je knevels ftaan al flijf.

Jaep. Je bent ien raere maek: je ilorie,

S y m e n.

Die was bijna uit mijn malmorie Zoo dagt ik zeper om je Trijn ! Maar nau, hoor toe! Hoe groot en klam, « En klain en groot', zoo twie aen tweejen, Om beurd het zafst oft harste reejen.-

Jaep. Wel nau! ik luister ummers toe.

Vqp»