Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

t7.

Hoe zo fomber mijn geest? zo melancholisch-zwart mijn verbeelding?.. Wat zie 'k! mijner verftorvenen fchimmen; beelden van vorig, onherroeplijk vervlogen heil !

Welkom allen , o gij fchaedwen! die eenmaal nog mijnen geest het geluk voriger dagen toont: welkom boven die allen,

fchim der dierbaarfte moeder mij!

Dierbaar!., dierbaar, o ja! dierbarer dan een dronk tien verfmagtenden is: 't eenigfte waart gij mij, wat op aarde mij waard , ja! wat op aarde mij heilig was.

In mijn kindschheid, waneer nog de gedachte van eindeloosheid mijn' geest vreemd en ondenkbaar was, lag 'k, als voor ene godheid, eerbied-vol voor u neergeknield.

Sluiten