is toegevoegd aan uw favorieten.

Algemeene kerkelijke geschiedenis, der christenen.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

III

boek XIII

Hoofdft. na C. G Jaar 476 tot. 622

symmachus.

172 KERKELIJKE

len (*), toen hij onverziens door een fchielijke dood werd weggerukt, in het jaar 498, hetwelk men, naar de vooröordeelen van dien tijd, als eene ftraffe van God befchouwde.

Na zijne dood verdeelde zich de Senaat, de Geestelijkheid, en de Gemeente, in twee partijen, bij de verkiezing van eenen nieuwen Bisfchop. De ééne verkoos den Diakon symmachus, de andere den Aardsouderüng , dat is , niet het hoofd van het Roomfche Ouderlingfchap, maar dien de Bisfchop het meest raadpleegde, laurentius. De Roomfche Senator festus , die als Gezant aan het Keizerlijke Hof den Keizer hoop gegeven had, op bevrediging, wordt gezegd, door omkoping bewerkt te hebben, dat eene partij laurentius tot Opvolger van anastasius benoemde (f). De partij van symmachus was echter de talrijkde, maar de eene en andere oefenden ontallijke plunderingen, moorden, en andere buitenfporigheden. Eindelijk befloten beide de partijen hunne zaak ter beflisfing voor den Oostgothifchen Koning diederik te Ravenna te brengen. Deze Ariaanfche Vorst deed uitfpraak, dat die der mededingeren als Bisfchop zou erkend worden, die het eerst ingewijd was geworden, en de meeste aanhangers had. Dus behield symmachus de overhand. Deze hield hier op eene Kerkvergadering te Rome,, in het jaar 499 (§), waar op

be-

(*) Liber Pontif. in Anafias. II, p. 170.

(f) tiieod. Lector in Excerpt. H. E. L. II. C. 17,

Q$) Synod. Rom. I, T. II. Hard. p. 918,